'Subukan Ito Minsan At Ikinalulungkot Ito. Huwag Subukan Ito At Iyong Ikinalulungkot Ito Isang Libong Oras '
Ang 'Pişmaniye' (peesh-MAHN-ee-yay) 'paminsan-minsan ay tinatawag na' engkanto floss, 'ay isang sinaunang matamis na Turkish na mga petsa pabalik sa ika-15 siglo. Ito ay tinatawag ding 'fairy floss,' 'string havla,' 'stretched halva' o 'flax havla.'
Ang 'Pişmaniye' ay halos kahawig ng cotton candy ngunit may iba't ibang mga texture at mas malalim na lasa. Hindi tulad ng cotton kendi, ang specialty na kendi na ito ay naglalaman ng harina at mantikilya pati na rin ng maraming asukal na nakuha sa libu-libong mga pinong, malulubhang mga hibla.
Ang mga strands na ito ay natipon sa mga kagat na kasing-laki at naka-boxed tulad ng kendi.
Ang 'Pişmaniye' ay may iba't ibang uri. Ipinagbibili ito ng plain o coated na tsokolate, na may tuktok na pistachios o walnuts sa lupa at may lasa ng vanilla o kakaw.
Kasaysayan Ng 'Pişmaniye'
Ang lugar ng kapanganakan ng 'pişmaniye' ay ang Kandira distrito sa lungsod ng Kocaeli sa Northwestern Turkey, hindi malayo mula sa Istanbul. Ngayon, ang malambot na floss ay ginawa sa buong bansa ngunit ang pinakamahusay pa rin ay mula sa rehiyong ito.
Hindi tulad ng karamihan sa mga Turkish sweets tulad ng baklava , hindi ka makakahanap ng 'pişmaniye' sa iyong lokal na market o pastry shop. Mas mahirap hanapin at kadalasan ay ibinebenta sa mga touristic gift at souvenir shop at sa ilang mga upscale charcuterie shop.
Dahil ang 'pişmaniye' ay maaaring maimbak ng mahabang panahon nang walang pagpapalamig, ang pagbili nito bilang isang regalo para sa pamilya at mga kaibigan ay isang pangkaraniwang tradisyon sa buong Turkey. Maraming maghintay hanggang maglakbay sila sa lugar ng Izmit at mag-stock para sa mga regalo sa hinaharap.
Paano Ginawa ang 'Pişmaniye'
Ang pagsasagawa ng tunay na 'pişmaniye' ay tumatagal ng maraming kasanayan. Una, ang malaking halaga ng harina ay itinapon sa mantikilya hanggang sa gaanong browned. Susunod, ang malalaking halaga ng asukal ay natunaw at binubuo sa isang singsing sa pamamagitan ng kamay habang pinalamig nila. Habang ang asukal ay malambot pa rin, ito ay inilagay sa ibabaw ng timpla ng harina at hinila, pagkatapos ay hugis pabalik sa isang singsing.
Ang prosesong ito ay paulit-ulit hanggang sa pagsamahin ang asukal at harina at bumubuo ng napakainam na floss.
Ang Kwento sa Likod na 'Pişmaniye'
Mayroong maraming mga kuwento at lokal na tradisyonal na kaalaman tungkol sa 'pişmaniye.' Sa wikang Turkish, ang 'pişman' ay nangangahulugan ng 'ikinalulungkot'. Tulad ng sinasabi ng Turkish: 'Subukan ito minsan at ikinalulungkot ito nang isang beses. Huwag subukan ito at ikinalulungkot mo ito ng isang libong beses. ' Ikinalulungkot mo ito sa unang pagkakataon dahil ang pagkain 'pişmaniye' ay maaaring maging malabo. Ngunit ito ay masarap, lagi mong ikinalulungkot kung hindi mo ito subukan.
Ang isa pang tanyag na alamat tungkol sa malambot na matamis na ito ay katulad nito. Ang isang matamis na naninirahan sa Kocaeli ay sikat sa kanyang matamis na likha. Ang mga tao ay naka-linya para sa milya sa labas ng kanyang tindahan upang subukan ang ilan sa kanyang mga sikat na specialty. Kahit ang mga negosyante ay nakahiwalay sa Silk Road upang subukan ang kanyang masarap na mga Matatamis.
Ang tagataguyod, sa kabila ng kanyang tagumpay, ay may iba't ibang uri ng problema. Siya ay nahulog sa pag-ibig sa isang kaibig-ibig ngunit mabigat na batang babae. Sinubukan niya ang lahat upang mapanalunan ang kanyang puso, ngunit ang kanyang pagmamahal ay nanatiling hindi pa nasasagot.
Sa kawalan ng pag-asa, napagpasyahan niyang lumikha ng bagong tatak ng matamis at ialay ito sa kanyang minamahal, umaasa na makuha ang kanyang pag-ibig bilang kapalit. Nagtrabaho siya nang husto sa kanyang mga katulong at lumikha ng magagandang, puting puting bola na nakuha ng halva.
Sa karangalan ng kanyang pagmamahal, tinawag niya ang matamis na 'şismaniye,' na nangangahulugang "aking taba na babae" sa Turkish.
Maingat niyang binabanggit ito at nagpadala ng ilang mga kahon sa kanyang minamahal na batang babae. Sa pagkakataong ito ay nagtrabaho siya at pinangasiwaan niya ang kanyang pansin.
Sa lalong madaling panahon sila ay may asawa at nanirahan sa kabutihang-palad kailanman matapos, para sa isang habang ng hindi bababa sa. Pagkatapos, ang panibugho at panlilinlang ng kanyang bagong kasintahan ay bumaling sa impiyerno. Siya ay nagdadalamhati ngunit kailangan niyang umalis sa kanya.
Kaya, binago niya ang pangalan ng matamis mula sa 'şismaniye' hanggang sa 'pişmaniye' na nangangahulugang 'ikinalulungkot'.